>> Omelette du Fromage!

Is het echt waar, dacht ik toen ik op het naambordje keek. Nee toch, wat voor ouders moeten dat geweest zijn? Maar toen ik haar eenmaal aan het werk zag werd mij helemaal duidelijk waarom de verwekkers hun dochter nou precies die naam gegeven hadden. Een vooruitziende blik denk ik, aangezien ik nou niet verwacht dat de laatste ‘aanwinst’ van de supermarkt zelfstandig richting rechtbank gaat om wat nieuws door de edelachtbare goed te laten keuren.

Denkt u: heuh, waar heeft die bolle het over? Nou ja, het heeft dus te maken met een bepaalde voornaam, welke zich op het werk inmiddels heeft opgewerkt tot running gag.

Zo zijn er twee vrouwelijke collega’s, een jaar of twintig en het prototype van een (weliswaar geverfd) dom blondje. Echt waar, alsmaar domme vragen stellen – terwijl je ze een halfuur daarvoor al het antwoord daarop gegeven hebt, aangezien ze het toen ook al vroegen -, huppelkuttengedrag tot en met en bovendien te dom om te schijten. En vooral het achterlijke toontje waarop ze communiceren; ze mochten wensen dat hun IQ boven de 80 uit zou komen.

Tja, onze gedachten gingen gelijk uit naar een tekenfilmserie van weleer. Toen een jongetje steeds werd lastiggevallen door zijn ongelooflijk domme door het leven fladderende huppelkutje van een zusje. Kortom: beide dames gaan nu door het leven als DeeDee – je weet wel, die van Dexter’s Lab.

En toen keek ik vanmiddag op het naambordje van de bliepmiep. Er werd me zoveel duidelijk…