>> Het Coca-palingschandaal

Ik moet zeggen: een verdomd goede marketingmethode. Petje af. Gelijk maar focussen op die internationale markt, fuck het dorp en al die mislukte types die het na verloop van tijd – lees: wanneer ze zo ongeveer uitgerangeerd zijn – nog eens ‘over de grens’ willen proberen. Niet geen gedoe aan de dijk, maar gelijk de etnische kaart in het buitenland spelen. En ik moet zeggen, petje af, Shakira. Dat heb je mooi gedaan, als Volendamse zijnde. Tja, het duurde eventjes, maar toen besefte ook ik dat het daadwerkelijk bestond, het Coca-palingschandaal.

Eigenlijk is het vrij logisch. Wanneer ik me aan een bepaald nummer erger, is dat in negen van de tien gevallen van makelij aan de oever van het IJsselmeer. Dus misschien had het kwartje al een jaar of vijf eerder moeten vallen, maar tot mijn ontstentenis viel het kwartje vanmorgen pas. Schande! Cultuurverkrachting! Dubbele cultuurverkrachting wanneer je dit nog muziek wenst te noemen ook!

Maar hoe ben ik daar dan achtergekomen? Op een vrij simpele manier. Mijn balkondeuren stonden open, de ramen van mijn huisgenote stonden aan. Ik was wakker aan het worden met een bak koffie en Roland Garros, zij was aan het schoonmaken. Gezellig een muziekje op, meezingen. Nadat Use Your Illusion II was gelopen, besloot ze een album van de zangeres op te zetten die klinkt als ze zichzelf tijdens het wegwerken van een lijntje met een aal bevredigt: Shakira.

Hé, wat een vreemd gejammer eigenlijk. Een galm, maar zeker geen Amsterdamse. Nee, er sijpelde wat inteelt door. Alsof Underneath your clothes over de geheime relatie met haar vriend/buurjongen/vader/oom/broer gaat – Volendam staat tenslotte bekend om het eh… multitasken. Juist, dus dat was het.

Aargh… En dan heb ik het nog niet eens over het compleet valse meezingen van mijn huisgenote gehad. Maar goed, daar heeft ze inmiddels wel haar excuses voor aangeboden.

Nu Shakira nog. Voor haar bestaan. Want een beter voorbeeld van shut the fuck up and just be pretty bestaat eigenlijk niet.