D’oh!ca cola

Vandaag bij een familielid in één van de grotere steden van het land geweest. Een behoorlijk grote stad. Zit toch wel op de 150.000+ – in mijn ogen nog steeds een dorp, qua mentaliteit zeker.

Hoewel deze streek van oudsher bekend staat om zijn katholieke invloeden en dat er dus op een zekere zin wel redelijk relaxt – inclusief ‘omgang’ met kleine jongetjes -  op zondag gedaan wordt, bleek dat op het grootste station van de zowaar niet het geval. Kijk, ergens op de Bible Belt kan je verwachten dat er, zelfs voor de grootste heidenen op zondag niets te halen valt. Maar in een stad waar het bovendien koopzondag was…

Snap je het misschien niet meer? Eigenlijk is het heel eenvoudig. Ik leg het wel even uit.

Ik kom om 19.47 uur op het station aan. Had nog een dikke tien minuten voordat mijn trein richting beschaafde wereld zou vertrekken. Peukie doen en bakkie scoren dus. Hmmm… Kiosk hebben ze hier niet en die andere tent, die waar ik wel een koffiezetapparaat zie staan… verdomd, die is dicht. Hoe kan dat nou? Tja, koffie van de Burger King? Nope. Wil ik niet.

Free Record Shop ook al dicht, net als de Ako. Wat ís dit voor dorp? Zelfs geen AH To Go, terwijl ik dacht dat werkelijk elk gat er tegenwoordig één had – niet dus.

Nee, als ik wat wilde kopen waarbij ik door iemand geholpen werd, dan kon ik óf een hamburger,  óf een treinkaartje halen. Tja, ik had al gegeten en behoefte aan nóg een vervoersbewijs had ik niet echt. Ik vind het tenslotte een beetje dom om dubbel te gaan lappen – maar dat kan ook aan mij liggen.

Geen koffie. Buuhuu.

Rest mij een stel automaten. Frisdrank, misschien maar beter ook met deze temperaturen. Flesje of blikje. Doe maar een flesje, zit meer in. Heb nog een lange weg te gaan.

Ja hoor, alleen muntgeld… Briefje van vijftig breken gaat niet. Kom tot € 1.65 aan munten. Damn, flesje is 35 cent meer.

Nou ja, ik heb mijn trein gehaald. Da’s ook wat waard. Heb mijn schnabbelmateriaal, is ook wat waard. En een blikje cola, heerlijk koud. Dat wel.